Dit is onze zoon Bart, nu 8 jaar. Een actief, ondernemend kereltje die gek is op voetballen en crossen.Vorig schooljaar had hij het als vroege leerling moeilijk in groep 4. Schrijven kostte hem veel moeite en zijn handschrift was onleesbaar. Hij deed echt zijn best maar het leverde veel frustratie op, doordat hij telkens de opdrachten niet af had. Ook het vasthouden van zijn concentratie ging niet.
Zittend op de stoel zat hij nooit stil. Hij zat altijd onrustig heen en weer te schuiven en te bewegen. Zelfs op het voetbalveld veranderde hij van een fanatieke middenvelder tot een speler die op het veld stond te kijken naar de wedstrijd van zijn eigen team.
Een test door de orthopedagogische dienst van school liet een intelligent kind zien, die alleen wat laag scoorde op taalbegrip. De juf stelde voor aan medicatie (Ritalin) te gaan denken.
Dit ging totaal tegen mijn gevoel in!
Via via hoorde ik van BSR. Tijdens de eerste release aan het begin van de zomervakantie wees Edith mij op zijn bovenrug terwijl hij op de behandeltafel lag. Het leek wel of hij een bochel had, zo gespannen was die! Al tijdens de release zag ik zijn rug platter worden. Tijdens de tweede release was het al veel beter en bij de derde keer kon ik voor het eerst zien dat hij schouderbladen had. Zijn rug was weer plat en ontspannen.
Inmiddels zijn we nog eens drie releases verder en is Bart drie maanden op weg in groep 5. Hij schrijft nu in blokletters en het is goed leesbaar. Zelf zegt hij dat het hem minder moeite kost en daardoor heeft hij nu ook veel vaker zijn opdrachten op tijd af.
Volgens de leerkrachten is het onrustige bewegen op de stoel helemaal weg!!
In de afgelopen drie maanden is hij op school op ieder onderdeel vooruit gegaan. Het taalbegrip blijft zijn zwakke punt, maar ook hier gaat hij in vooruit. Mooi meegenomen, maar wat ik belangrijker vindt is dat hij veel beter in zijn vel zit. Hij wordt nog wel eens boos, maar is tijdens zo’n bui veel beter benaderbaar. Je kunt hem uitleggen waarom iets niet kan of mag.
Ook op het voetbalveld zien we onze fanatieke middenvelder weer terug. Op school heeft hij alleen nog wat moeite om aan het werk te gaan en aan het werk te blijven. Het vasthouden van zijn concentratie blijft moeilijk zeker bij die zaken waar hij weinig interesse in heeft. Daarom gaan we voorlopig nog af en toe naar Eibergen. En wat ben ik blij dat ik mijn gevoel heb gevolgd en niet aan de Ritalin ben begonnen.
Maar voor we aan BSR begonnen had ik nooit verwacht dat het hem zo goed zou doen.
Edith Bedankt!!